Sibel Gönül
KOCAELİ Kocaeli Hava Durumu
  • 5.6644 TL
  • 6.4069 TL
  • 7.4708 TL
Kocaeli Zirve
Adres: sağ şerit
Adres: sağ şerit
Yaşam
03 Eylül 2010 Cuma 18:43
  • 2700
  • 1

Adres: sağ şerit

Ehliyetiyetimde yazan tarih 1989.

Neredeyse 20 senedir sürücü belgesi sahibi olan birisiyim ve hayatım boyunca trafikten çok korktum.
Yaklaşık on sene evvel, sinyal lambasını çarpıp da,
Bu konuda kendime olan güvenim iyice dibe vurunca,
Direksiyondan elimi bir çektim; çekiş o çekiş.
***
Kızımın doğmasıyla iş hayatını da bırakınca, zaten bir daha araba kullanmaya ihtiyacım olmadı.
Arabayla gidilmesi gereken her yere eşim getirip götürdü beni,
O da olmazsa, minibüsler vardı...
Bazen eşim şehir dışında olduğunda, arabanın yanından geçip, minibüse binmek biraz canımı sıksa da,
Kafaya takmadım, sürücü olmaya özenmedim, hiç heves etmedim.
***
Bende o heves yoktu ama eşim ve kızım artık araba kullanmaya başlamam konusunda çok ısrarcıydı.
Bu arada, benden seneler sonra ehliyet sahibi olmuş  tüm arkadaşlarım araba kullanmaya
Ve bana da sürekli “Hadi artık, sıra sende” şeklinde telkinlerde bulunmaya başlamıştı.
Eşim sürekli benden başka herkesin sürücü olduğundan,
Kapının önünde araba dururken neden minibüse bindiğimden,
Birgün gerçekten araba kullanmaya ihtiyacım  olduğunda, öğrenmemekte ısrar ettiğime çok pişman olacağımdan bahsediyordu.
***
Eşime, trafik konusunda kendime güvenimin sıfır olduğunu anlatabiliyordum da, Ece`nin bunu anlaması imkansızdı.
O da annesinin kullandığı araçla sağa sola gitmek istiyor,
Bütün anneler kullanırken onun annesinin neden arabadan korktuğunu bir türlü anlayamıyordu.
Güzel kızım beni her şekilde cesaretlendirmeye, dili döndüğünce yüreklendirmeye çalıştı ama nafile...
***
Dört bir yandan gelen baskılar altında ama beynim sürücü olmayı şiddetle reddederken;
Bir yaz günü eşim mide kanaması geçirdi.
Didim`deki yazlığımızda başımıza gelen bu olayda,
Hastanede kaldığımız üç gün boyunca, araba kapının önünde yattı,
Beni hastaneye komşular taşıdı.
Araba kullanmanın bir tercih değil, hayati bir ihtiyaç olduğunu ancak o zaman kafama dank etti
Ve trafiğe çıkabiliyor olmayı ilk kez o gün istedim.
***
Araba kullanma fikrinin kafama takılmaya başladığı o günün üzerinde 2 sene geçti.
Bir hocayla çalışma fikri zaman zaman aklıma gelse de, hep öteledim, erteledim.
Taa ki, geçen ayın ortalarında, bir arkadaş toplantısında
Yine araba kullanmadığımdan yakınan eşime şakayla, “1 Eylül`e kadar trafiğe çıkarsam, bana bir araba alacak mısın?” diye sataşana kadar...
Eşim on kişinin içinde, “Sende o heves yok ama trafiğe çık, arabayı alınmış bil” deyince, iş birden ciddiye bindi.
Bu tamamen, beni rahat bırakması için yaptığım bir blöftü ama o “Tamam” deyince, ihale birden üzerime kaldı.
Boş atmış, hiç arzu etmediğim şekilde dolu tutmuş ve herkesin önünde 1 Eylül`de trafikte olacağımı deklare etmiş bulunmuştum.
***
Bunu duyan sevgili arkadaşım Serpil Çolak hemen harekete geçti.
Ve aynı benim gibi trafik korkusu olan arkadaşımı, trafiğe çıkarmayı başaran,
Direksiyon dersleri esnasında da yakın arkadaşı olan Armağan Sürücü Kursu`nun sahibi Nezihe Coştu`yu aradı.
Benim için artık kaçış kalmamıştı. Çaresiz, bir sonraki gün için sözleştik.
Kafamda şöyle bir plan yapmıştım: Önce boş bir alanda arabayı hareket ettirmeyi öğrenirim,
Sonra sürücü adaylarının gittiği pistlere gideriz,
En sonundan da boş yollarda biraz çalışırm.
***
Öyle olmadı...
Önce gidip bizim arabayı aldık,
Sonra benzin aldık,
Ve sevgili Nezihe, Yahya Kaptan ışıklarında arabayı sağa çekip, bana şöyle dedi:
“Akşama evde yoğurt yok. Geç direksiyona, Kandıra`ya yoğurt almaya gidiyoruz!”
Tabii ki, itirazlarım hiçbir işe yaramadı.
Yola çıktık, Kandıra`ya gittik, yoğurt aldık ve döndük.
Ama ben o yolu nasıl gittim, arabayı kim kullandı, bütün yol boyunca stresimi azaltmak için susmadan konuşan zavallı Nezihe bana neler anlattı hiç hatırlamıyorum.
***
Kendimi o kadar sıkmışım ki,
Arabayı evin önüne park ettiğimizde bütün kol ve omuz kaslarım et kesmişti.
Ertesi gün, sağolsun akşam trafiğinde şehir içindeydik,
Üçüncü gün Maşukiye`de...
En sonunda Nezihe “Yeter” dedi, “Artık bana gerek yok.”
Nezihe varken, sorun yoktu ama onsuz trafiğe çıkmanın düşüncesi bile kabus gibiydi.
Onu ön koltuğa bağlayıp, ömrünün sonuna kadar orada kalmasını istemeye utandım... Öpüşüp ayrıldık.
***
Hala trafikten deli korkuyordum ama bu sefer o kadar çabuk pes etmeye niyetli değildim.
Ertesi gün ilk defa, gazeteye arabayla gelmek için tek başıma yola çıktım. 
Önce Real girişini kaçırıp taa Orduevi`ne, ikinci turda da emniyetten girişi kaçırıp Halkevi`ne gittim.
Doğru yolu bulabilmek için İzmit`te girip çıkmadığım delik kalmadı.
En sonunda arabayı otoparka kadar getirmeyi başardım.
Yahya Kaptan`dan gazeteye, yol 45 dakika sürdü ama kazasız belasız gelebildim.
***
Eğer şu ara hergün kullanmazsam bir daha asla kullanamayacağımı bildiğim için
Ertesi gün de yalnız başıma çıktım ve bu sefer nasıl olduysa, hiçbir sorunla karşılaşmadan gazeteye varabildim.
Bu arada yolu kaçırmamak için kaplumbağa hızında ilerleyerek sinir ettiğim herkesten özür dilerim ama
Lütfen onlar da, kendilerinin de eskiden acemi olduğunu hatırlayarak bana habire korna çalmasınlar.
Hatta trafiğin en sağında yavaş yavaş giden acemilere, “Aferin, aferin, olacak bu iş” gibi işaretler yaparak yüreklendirirlerse, daha da memnun olurum.
***
Bu sıralar arayan olursa, ben sağ şeritteyim;
Eşimi arayanlar ise onu internetin başında, bana  araba bakarken bulabilirler.
***
Bu arada bir mucize yaratarak beni trafiğe çıkarmayı başaran,
Dersler bir yana, kendisini tanımaktan çok mutlu olduğum Nezihe`ye nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum.
Benim gibi korkusu olan herkese de onunla çalışmalarını tavsiye ediyorum.
ARMAĞAN Sürücü Kursu
Nezihe Coştu
Tel: 321 40 28  - 0535.794 87 72

YORUMLAR

  • Toplam 1 Yorum
default photo
Yazan: Murat Balci

Cinsel istismara çözümünüz idam mi olacak?

0 Beğendim
0 Beğenmedim
Haber İhbar Hattı

YAZARLAR

Twitter

KENT REHBERİ